top of page

druk, druk, druk

Bijgewerkt op: 29 jan. 2022

Ik ben druk, ik heb nu geen tijd voor je. 

Heb je het misschien zelfs te druk om dit hele blog uit te lezen? Ik denk dat je wat mist en dat deel ik graag. In mijn blogs en binnenkort in mijn boek.


Herken je dat?

Op het moment dat ik druk ben, voelt het ook snel dat de ander mij onder druk zet. Ik kan niet meer open reageren, ik kap de ander af en leg terug dat de ander mij iets aandoet. Werkelijk? Is dat waar? Zou mijn handelen effect hebben op mijn contact met de ander, op mijn resultaten, op mijn energie, op mijn gezondheid?

Ja. Uit mijn ervaring heeft mijn doen en laten effect. Ik zie en hoor het bij veel mensen (vooral bij ondernemers). Dit is iets wat mij persoonlijk raakt, omdat ik ondernemer ben en omdat ik hierdoor behoorlijk mijn leven op het spel gezet heb. Ik wilde zelf alle ballen in de lucht houden: de inkoop, verkoop, reclame, reparatie, boekhouding, persoonlijke ontwikkeling, educatie, personeel begeleiden, klant contact, klachten afhandelen, bankzaken, verzekeringen, marketing, facturatie, website, social media, etaleren en de winkel schoonhouden om maar een paar best belangrijke dingen te noemen. In de fietsenbranche hebben we nog met seizoenen te maken, wat betekent dat het me in de wintermaanden allemaal best lukte om dit te doen. Zodra het iets drukker werd, moest ik al gauw 1 of 2 ballen (taken) laten vallen. In het hoogseizoen kon ik nog 1 ding doen. Meer ruimte en tijd en energie had ik niet. Alle normen en waarden die ik zou willen, waren niet aanwezig op moment dat dit eigenlijk het meest belangrijk was. Mijn stressniveau kreeg al gauw een 9 of een 10 wat ik nooit zou (willen) toegeven. Het thuisfront was dan niet blij met me, het personeel niet, de klanten niet. Dat is weinig positief maar dan suste ik mezelf en de anderen met: “In de komende winter heb ik alles op orde, maak je geen zorgen dan maak ik het goed.“


Ik heb nog een kans gekregen Is dit iets van mij? Of iets van jou .. ? Volgens mij is iets van nu, iets van deze tijd. We zijn druk druk misschien vooral met de ander en vergeten door die zorg de zorg voor onszelf en – heel belangrijk – je vergeet je focus en je passie te leven. En hoe gaan we er mee om? Wat kunnen we zien, hoe kunnen we er naar kijken? Als we ergens een andere kijk op kunnen hebben, is er een mogelijkheid voor verandering. Ik heb nog een kans gekregen. Na ernstige gezondheidsklachten, vertelde mijn arts dat ik nog zes maanden te leven had. Als diagnose kreeg ik de ziekte van Hashimoto (schildklierontsteking), de ziekte van Crohn (chronische maag-darmontsteking), Calculi (nierstenen), auto immuunziekte (uitputting), CVS (Chronisch Vermoeidheid Syndroom ). Ik besloot mijn succesvolle tweewielerbedrijf in Ermelo te verkopen, ging scheiden (2 kinderen) en zag dat ik nauwelijks een sociaal leven had. En ja het ging toch goed? We zijn twee keer genomineerd tot fietsenwinkel van het jaar en de derde keer zou ik het ook wel halen. Ja, ik wist het beter, het lag aan iedereen maar niet aan mij.


Ik maak me zorgen Ik heb mijn tweede kans volledig gepakt. Ik ben gaan luisteren naar wat ik nodig heb, waar ik blij van word, ik ben mijn passie gaan leven. Het klinkt misschien egoïstisch, maar wat heeft de ander eraan als ik niet voor mezelf kan zorgen en niet blij ben? Het is geen makkelijke weg geweest en het is alles waard geweest. Ik kan nu zien dat ik van pijnlijke dingen kan leren en er beter van word, een leven met kwaliteit. Ik kan nu echt van betekenis zijn voor de ander. Ik deel graag met jou wat ik hierin gezien heb. Vooral het delen en samenwerken is iets, wat ik maar weinig deed. Mijn missie is de tweewielerbranche op een hoger niveau brengen. Het is een geweldige branche die me zeer aan het hart gaat, ik heb er nu ruim 30 jaar gewerkt. En als ik zie hoe we in deze branche met elkaar en vooral met onze klant omgaan, dan maak ik me zorgen.


Ik ben leuker Wat ik de afgelopen 6 jaar in mijn nieuwe fietsenzaak Fiets Centraal allemaal geprobeerd en gedaan heb, hebben gezorgd dat ik geen druk meer ervaar (en als dat wel zo is, kan ik het zien en kijk ik er anders naar). Ik kan doen wat ik te doen heb en de beste versie van mezelf leven. Ik ben niet meer die kleine jongen (de kleine Leo) die jaren de druk van mijn vader gevoeld heeft. Ik dacht dat hij wilde dat ik presteerde. Ik heb daar van alles voor uit de kast gehaald, met als negatief gevolg dat mijn lijf uitgeput was geraakt. Ook heb ik me vaak zelf de druk opgelegd: ik moet dit en ik moet dat. En nog veel erger, de ander moest dit ook. Ik verwachtte ook veel van de ander. Door een ieder in zijn of haar grootsheid te zien, kan die zijn potentie leven. En ik neem zelf verantwoording voor waar ik voor brand of sta. Soms moet ik vanuit visi